پیامهای تسلیت
در رثای موسی آتش
موسی آتش عاشق انسان ودنیا
خبر خاموشی تکان دهنده وزودرس موسی جان آتش را با ناباوری ،حٌزن واندوه ژرف دریافت کردم ، درحالیکه غرق اندوه شدم افکارم آنطرف سالها ودهه ها در جولان شد. بیادم آمد که اولین دیدار من وموسی جان (که هنوز آتش نشده بود )به روز سوم عقرب سال ۱۳۴۴ یعنی اولین نمایش اعتراضی وخیابانی که توسط دژخیمان سلطنت فیودالی بخون کشیده شد ، صورت گرفت .
موسی آتش از همان آغاز جوانی وحتی نوجوانی سرنوشت خودرا با سرنوشت انسان زحمکتش و آزادیخواه گره زد واین گره را اینک مرگ نا بهنگامش از هم درید. آتش از همان نوجوانی تا آخر عمر انسان سرشار ، آزاده ، همیشه سر حال ، باورمند به ترقی وتنور، عاشق زنده گی ، دلبستهء دنیاوانسان باقی ماند . آری ، با آتش چهل وسه سال پیش آشنا شدم او سی وسه سال پیش یعنی جوزای سال ۱۳۵۴ با عده ای از دوستان منجمله داکتر عقاب ودیگران به پغمان نزدم آمد .خوشحال وسر حال بود ، از تبدیل شدن سلطنت به جمهوریت بمثابهء یک گامی به جلو خوش بود، او بعضأ آواز خودرا نیز می آزمود ، همان روز آهنگی را زمزمه میکرد : دازمونږ زیبا وطن ، دازمونږ لیلا وطن ، داوطن مو ځان دي ، دا افغانستان دی ...
ازش پرسیدند که کدام آهنگها را میپسندد ؟ اوپاسخ داد که علاوه از آهنگ بالا دو آهنگ دیگر را نیز که عبارتند از : اي زما وطنه دلالونو خزانې زما
و آزاد افغانستان دي گلان پکې کرمه
آری او نه تنها به انسان زحمتکش عشق می ورزید بلکه وطن خودرا نیز عاشقانه دوست داشت ودشمن تعصب وسکتریزم بود
آتش ،انسان صمیمی ، باسخاوت ومحکم در دوستی و آشنایی بود ، باوجود آنکه پدرش مقرب سلطان واز افسران بلند رتبه بود ، خودش هرگز به آن طرف توجه نکرد . اودلبستهء انسان زحمتکش و آگاه وهدفمند بود . آری؛ موسای ما آتشی بود که گرم میکرد ، حرارت میبخشید ،می پخت ولی نمی سوختاند ، او از بذل حرارت ونیرو بر کسی منت نمی گذاشت ، من در حالیکه روان این دوست ورفیق ایام جوانی ام را شاد میخواهم ، خودرا در اندوه فامیل اش شریک دانسته وهم چنان از قدر دانی دوستان وقلم بدستان عزیز یکه به پیش کسوتان نهضت مترقی وداد خواهانه ارج وحرمت می گزارند واز آنها به نیکی یاد میکنند ،ابراز امتنان می نمایم
بگذارکه این عمل به سنت ماندگار همهء ما تبدیل شود . من در حالی که موسای عزیز م ، آتش گرما بخش ومهربانم را پدرود میگویم و نام وکارنامه هایش را ماندگار میخواهم ، وعده میدهم که در آیندهء نه چندان دور از خاطراتی که با آتش یعنی شاد روان موسی جان دارم برایتان بنویسم . در فرجام باید تذکر بدهم که عمر موسی جان آتش در هنگام مرگ برخلاف بعضی نوشته ها ۷۳ سال نه که کمتر ویا حد اکثر ۷۰ سال بود
روانش شاد باد .
میهن فدا «محشور»
کتابخانه ها بی نیلاب شدند
اسماعیل محشور
به بهانهً ابراز تسلیت
نامی که با کتاب یعنی پربهاترین چیز گره خورده است.
فاروق نیلاب رحیمی را از بیشتر از چهل سال بدینطرف میشناختم، او انسان سچه، وارسته و با فرهنگ بود. برخلاف گفتهً بعضی از دوستان او در آغاز تاًسیس ح.د.خ.ا عضو آن بود و نسبت انشعابات پی در پی و ایجاد فرکسیونهای متعدد جدا شده از بدنهً اصلی حزب، سرخورده و ماًیوس شد، ولی علاقه، ارتباط و مراودهً خود را نه تنها با جنبش دادخواهانه و دموکراتیک قطع نکرد، بلکه فعالانه در تمام حرکات ترقیخواهانه شرکت داشت.
نیلاب این به گفتهً خودش بچهً کوه پایه های رنجبرپرور هیچوقت نه تنها قدم در راه فرکسیون بازی، محل پرستی و سکتاریزم نزد، بلکه با جدیت مخالف آن بوده و عقیده داشت که خدمت در راه بارور شدن فرهنگ و دانش بالاترین شیوهً خدمت بوطن و انسان وطن است. این میتواند شامل وطن بزرگ یعنی افغانستان و یا وطن محل زادگاه باشد.
زنده یاد و شادروان فاروق نیلاب در جملهً انگشت شمار نه که یگانه افغان کتاب شناس و کتابدار در سطح کشور و منطقه بود. او که آدم پرکار و با پشت کار بود، تفریح و ساعت تیری اش ردیف کردن و تنظیم کتابها بود. او یک عمر بحیث کارمند سادهً کتابخانهً عامهً کابل در خدمت کتاب خوانان و کتاب دوستان قرار داشت.
روان این فرهیخته مرد کتابدار و کتاب شناس را شاد میخواهم و نامش را روشن و فراموش نشدنی.
***
با اندوه و تاًسف اطلاع گرفتیم که خانم ذلیخا پرتو به جاودانه گان پیوست
این بانوی فرهیخته که همهً عمر خود را به راستی و راستکاری و تربیهً اولاد های با شرف، تحصیل کرده، صمیمی و پایدار در دوستی و مراودات صرف نمود با مرگ نا بهنگام خود که بتاریخ سوم حمل سال روان خورشیدی اتفاق افتاده، همه به ویژه فامیل و دوستان را سوگوار ساخته است.
انجمن ملی افغانها بمناسبت این رویداد غمناک به نسرین جان فروغی، فرزند شریف و فرزانهً شان، محترم اکبر فروغی، همهً فامیل و بستگان شان تسلیت و غم شریکی خود را ابراز میدارد.
***
انجمن ملی افغانها مراتب تسلیت خود را نسبت وفات محترم محمد حریف که جنازه در کابل بخاک سپرده شده است به محترم عبدالوکیل سابق وزیر خارجهً جمهوری افغانستان، محترمه ثریا پرلیکا و محترم عبدالستار فرزندان مرحومی و همه فامیل شان ابراز میدارد.